Pragniemy Państwu przedstawić Ośrodek Badawczo-Naukowo-Dydaktyczny Chorób Otępiennych Akademii Medycznej we Wrocławiu SP ZOZ w Ścinawie i zabrać głos w dyskusji na temat zasadności leczenia stacjonarnego chorych z otępieniem. Koncepcja tak sprofilowanego Ośrodka jest nowatorska i dlatego budzi duże zainteresowanie w środowisku medycznym.

    Zastanawiając się nad prezentacją naszej placówki doszliśmy do wniosku, że najciekawsze dla Państwa będzie takie przedstawienie naszej działalności, które będzie odpowiadać na najczęściej zadawane pytania.

    Ośrodek powstał z myślą o pacjentach z podejrzeniem zaburzeń funkcji poznawczych oraz z otępieniem łagodnym i umiarkowanym. Jest to uzasadnione obecnym trendem badań naukowych zmierzających do jak najwcześniejszego ustalenia rozpoznania Choroby Alzheimera i zastosowania skutecznego leczenia  Pacjenci z otępieniem niedużego stopnia łatwiej adaptują się do zmiany miejsca pobytu. Nie narażamy ich na stres mogący pogorszyć ich stan.

    W obrębie Ośrodka funkcjonują dwa oddziały: Neurologiczny i Psychogeriatryczny oraz poradnia Neurologiczna i Psychogeriatryczna. Na oddziały trafiają osoby zakwalifikowane w poradniach Ośrodka.

   Co możemy zaoferować pacjentom?

    Podstawowym atutem Ośrodka Chorób Otępiennych jest zapewnienie kompleksowej diagnostyki : neurologicznej, psychiatrycznej, neuropsychologicznej i internistycznej, która pozwala na holistyczną ocenę stanu chorego i wybór optymalnego leczenia. Hospitalizacja pozwala na obserwację chorego (co jest szczególnie ważne w przypadku osób samotnych) i obiektywizację oceny zachowania pacjenta
w sytuacjach niepełnego lub niemiarodajnego wywiadu zbieranego od opiekunów.

    Leczenie szpitalne pozwala na kontrolę farmakoterapii- obserwowanie jej efektów i działań niepożądanych. Powszechna w wieku starczym polipragmazja i większa wrażliwość pacjentów geriatrycznych na leki zwłaszcza psychotropowe wymaga szczególnego nadzoru. Doświadczenie w prowadzeniu terapii schorzeń psychogeriatrycznych oraz leczenie stacjonarne pozwala na bardziej precyzyjne ustalenie minimalnej, skutecznej dawki leków oraz ograniczenie zastosowania leków podawanych celem uspokojenia pacjentów.

   Istotne znaczenie ma terapia pozafarmakologiczna  rehabilitacja funkcji poznawczych, fizykoterapia i terapia zajęciowa. Takie oddziaływania dla znacznej części chorych z otępieniem są dostępne jedynie w warunkach stacjonarnych.

    Chcielibyśmy także podkreślić korzystny wpływ atmosfery Ośrodka na funkcjonowanie pacjenta (obniżenie jego poziomu lęku i agresji, zmniejszenie zaburzeń zachowania dzięki przyjaznym i właściwym reakcjom dobrze wyedukowanych opiekunów ) .

   Niezwykle istotne jest:

• traktowanie chorych z szacunkiem, wyrozumiałością i cierpliwością
• stworzenie przytulnego otoczenia, dostosowanego do potrzeb i możliwości pacjentów z zaburzeniami funkcji poznawczych
• umożliwienie utrzymania kontaktu z rodziną przez stworzenia miejsc hotelowych w obrębie placówki
• stworzenie warunków do fizykoterapii, utrzymanie aktywności fizycznej także na świeżym powietrzu
• dbałość o utrzymanie orientacji co do miejsca czasu, prowadzenie terapii zajęciowej i treningu pamięci

    Na podstawie własnych doświadczeń stwierdzamy, że hospitalizacja chorego z demencją może spowodować jego deteriorację, a ryzyko pogorszenia jest uzależnione od głębokości otępienia i osobowości pacjenta. Istnieje jednak duża grupa pacjentów, która może odnieść wiele korzyści z pobytu w wyspecjalizowanej placówce.